زن حق دارد از مشاركت غير همسرش در بيعت ممانعت كند . شارح ( ره ) مىفرماين : يعنى از شوهرش بخواهد كه اطاق شايسته و صالحى در اختيارش قرار دهد كه خود مستقلّا در آن زندگى كند و لو آنكه خانه در خانه‌اى باشد كه ديگران در آن خانه زندگى مىنمايند ولى زن نميتواند خانه و حياط مستقلى را مطالبه كند و دليل بر امتناع زن از اطاق مشترك اينست كه شركت غير با وى در يك اطاق موجب ضرر و مشقّت او مىباشد از اينرو مرد نمىتواند به چنين سكونتى زن را ملزم و مجبور نمايد . قوله : بان تنفردد ببيت صالح لها : ضمير در [ تنفرد ] و [ لها ] به زوجه راجعست و مراد از [ بيت ] اطاق مىباشد . قوله : و لو فى دار : يعنى و لو كان البيت فى دار . قوله : لا بدار : معطوفست به [ بيت صالح ] يعنى به ان تنفرد ببيت لا بدار . قوله : لما فى مشاركة غيره من الضرر : ضمير در [ غيره ] به زوج راجع است . متن : و يزيد كسوتها في الشتاء المحشوة بالقطن لليقظة ، و اللحاف للنوم إن اعتيد ذلك في البلد و لو كان في بلد يعتاد فيه الفرو للنساء وجب على الزوج بذله . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بر مرد واجبست كه در زمستان لباس زن را زياد كند ، براى بيدارى لباسى كه در لاى آن پنبه گذارده باشند و براى خوابش لحاف تهيّه نمايد .